ناف بر یده از کهکشان بی شیر

چه قدر گوش دادن کاست شعر های شاملو باصدای خودش این روزها می چسبد، این روزها که روزگار غریبیست نازنین:

عاشقان

سرشکسته گذشتند،
شرم‌سار ِ ترانه‌های بي‌هنگام ِ خويش.

و کوچه‌ها
بي‌زمزمه ماند و صدای پا.

سربازان
شکسته گذشتند،

خسته
	بر اسبان ِ تشريح،

و لَتّه‌های بي‌رنگ ِ غروری

نگون‌سار
	بر نيزه‌های‌شان.

□

تو را چه سود
	فخر به فلک بَر
		فروختن

هنگامي که
	هر غبار ِ راه ِ لعنت‌شده نفرين‌ات مي‌کند؟

تو را چه سود از باغ و درخت

که با ياس‌ها
	به داس سخن گفته‌ای.

آن‌جا که قدم برنهاده باشي

گياه
	از رُستن تن مي‌زند

چرا که تو

تقوای خاک و آب را
	هرگز

باور نداشتي.

□

فغان! که سرگذشت ِ ما
سرود ِ بي‌اعتقاد ِ سربازان ِ تو بود

که از فتح ِ قلعه‌ی روسبيان
	بازمي‌آمدند.

باش تا نفرين ِ دوزخ از تو چه سازد،
که مادران ِ سياه‌پوش
ــ داغ‌داران ِ زيباترين فرزندان ِ آفتاب و باد ــ

سر برنگرفته‌اند!

۲۶ دی ِ ۱۳۵۷

لندن

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت 17:19 توسط سعید بی نیاز |

حيف شب

دارا گفت: " حيف شب كه آدم با خواب حرامش كند، حيف شب با آن سكوتش". من و بانوم خنديديم. بانوش هم. اما راست مي گفت دارا. حيف شب. اين را حالا مي فهمم كه شب ها را دارم با خواب حرام مي كنم.

عكس از مجموعه پدر راميار منوچهر زاده، سايت كارگاه

+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم مهر 1388ساعت 13:57 توسط سعید بی نیاز |

ما خویش ندانستیم بیداری خود از خواب

گفتند که : " بیدارید"!، گفتیم که " بیداریم"!

زنده یاد حسین منزوی

+ نوشته شده در شنبه یازدهم مهر 1388ساعت 2:8 توسط سعید بی نیاز |